سید اهل قلم

۲۰ فروردین سالگرد شهادت سید مرتضی آوینی

دلنوشته ای کوتاه بمناسبت ایام شهادت سید شهیدان اهل قلم و به یاد همه زمزمه ها و جملات عاشقانه و عارفانه ای که جز از آوینی شنیده نشد:

 

💠 بسم الله الرحمن الرحیم 💠

✍ شیرین ترینِ زمان‌ها و مکان‌ها،

برای هر عاشق،

ساعت و محل قرار وصال محبوب است…

و برای سیدمرتضی،

فکه،

آن سرزمین رؤیایی شد،

و بیستم فروردین ماهِ سال هزار و سیصد و هفتاد و دو شمسی،

تاریخ پروازی‌اش…

آه که برای آن منتظر،

چه هنگامه ای زیباتر از سرکشیدن جام شهادت،

که سالها در خماریِ این مِی ناب،

عمر خود را،

به انتظار سر کرده بود…

😢

و هیچ‌گاه،

این فراز سراسر آرزو و بغضش را،

از یاد نخواهم برد:

ای شقایق های آتش گرفته!

دل خونین ما،

شقایقی‌ است،

که داغ شهادت شما را بر خود دارد،

آیا،

آن روز نیز خواهد رسید،

که بلبلی دیگر،

در وصف ما،

سرود شهادت،

بسراید…

🕊

تهیه و تنظیم از مقداد علیپور

مکتب وحی استان گیلان

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

دوست دارید به بحث ملحق شوید؟
Feel free to contribute!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *