آیت الله شاه آبادی

عالم عامل آیت الله شاه آبادی و دستوراتی برای تحول اساسی در زندگی

عالم عامل آیت الله شاه آبادی و دستوراتی برای تحول اساسی در زندگی

بهره گیری از مرام و مسلک علما و بزرگان می تواند همیشه راهگشای زندگی دنیوی و اخروی انسان باشد. تمسک به راه و روش بزرگانی که خود نه در ظاهر، بلکه در عمل به مقامات عرفانی رسیده اند همیشه مفید به فایده بوده و می تواند مسیر روشنی را پیش روی انسان حق جو و حق طلب قرار دهد. یکی از این بزرگان آیت الله شاه آبادی هستند که ذکر دستورالعمل اخلاقی ایشان خالی از لطف نیست.

دستور العمل آیت الله شاه آبـــادی

یکی از بازاریان که از شاگردان مرحوم شاه آبادی بود، نقل می‌کرد که ایشان، یک شب در یکی از سخنرانی هایشان، با ناراحتی اظهار داشتند:

«چرا افرادی که در اطراف ایشان هستند، حرکتی از خود در جنبه‌های معنوی نشان نمی‌دهند؟
می فرمودند: آخر، مگر شماها نمی‌خواهید آدم شوید؟ اگر نمی‌خواهید من این قدر به زحمت نیفتم.‌
«بعد از منبر، ما چند نفر خدمت آیت الله شاه آبادی رفتیم و گفتیم که آقا ما می خواهیم آدم بشویم. چه کنیم؟»
ایشان فرمودند: من به شما سه دستور می دهم، عمل کنید، و اگر نتیجه دیدید، آن وقت بیایید تا برنامه را ادامه دهیم.
سه دستور ایشان چنین بود:

۱٫ مقید باشید نماز را در اول وقتش اقامه کنید. هر کجا باشید و دیدید صدای اذان بلند شد، دست از کارتان بکشید و نماز را اقامه کنید و حتی المقدور هم سعی کنید به جماعت خوانده شود.

۲٫ در کاسبی انصاف به خرج دهید، و واقعا اقل منفعتی را که می توانید، همان را در نظر بگیرید. در معاملات، چشم هایتان را ببندید و بین دوست و آشنا و غریبه و شهری و غیر شهری فرق نگذارید. همان اقل منفعت در نظرتان باشد.

۳٫ از نظر حقوق الهی، گر چه می توانید برای ادای آن تا سال صبر کنید و امام معصوم (علیه السلام) به شما مهلت داده اند، اما شما ماه به ماه حق و حقوق الهی را ادا کنید.

نتیجه

همین فرد می افزاید: من دستورات ایشان را که از ماه رجب شنیده بودم، اجرا کردم تا به ماه رمضان رسید. قبل از ماه رمضان در بازار پا چنار می آمدم که، صدای اذان بلند شد. خود را به مسجد نایب رساندم و پشت سر مرحوم حجة الله سید عباس آیة الله زاده مشغول نماز شدم. در نماز دیدم که ایشان گاهی تشریف دارند و گاهی ندارند. در قرائت نیستند ولی در سجده و رکوع هستند. پس از نماز به ایشان عرض کردم: شما در حال نماز کجا تشریف داشتید؟ نبودید.
ایشان متحیر شد. تعجب کرد و فرمود که معذرت می خواهم . من از مسجد و منزل ناراحت شدم. لذا در نماز، گاهی می رفتم دنبال آن اوقات تلخی و بعد از مدتی، متوجه می شدم و بر می گشتم.
این اولین مشاهده من بود که در اثر دستورات آیة الله شاه آبادی برایم حاصل شده بود. در اثر دو ماه و نیم التزام من به این سه دستور، دید ما باز شد و برنامه را هم چنان ادامه دادم که مشاهدات بعدی من، دیگر قابل بیان نیست.

 

تالیف و گردآوری: مجتبی معینی، عضو تحریریه مکتب وحی استان گیلان

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

دوست دارید به بحث ملحق شوید؟
Feel free to contribute!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *