انسان امروز چقدر دنیاپرست شده و چقدر خداباور است؟

مسئله چیست؟

آزادگی، در قید مادیات نبودن، وابسته به دنیا نبودن و خیلی از واژه های مشابه دیگر از جمله سفارشات و تاکیداتی هستند که در دین مبین اسلام بر آنها تاکید شده و چه بسیار روایات و آیاتی که در این زمینه ها در دسترس ما قرار دارد. البته ذکر این نکته ضروری است که معصومین(علیهم السلام) هیچ گاه مسلمانان و پیروان خود و به طور کلی انسان را به بی توجهی و ترک دنیا و به عبارتی عزلت نشینی و گوشه گیری دعوت نکرده اند اما همیشه بر این مسئله تاکید داشته اند که نباید در قید و بند دنیا اسیر شد و دنیا را می بایست فرصتی کوتاه و زودگذر دید که ابدیت را در پی خواهد داشت.

سوال اصلی

اما سوال اصلی اینجاست که انسان امروز به واقع چقدر اسیر دنیای مادی و فانی و چقدر در اندیشه ابدیت و جاودانگی بشارت داده شده است. در این باب چه بسیارند نوشته هایی که خوانده شده اند اما عملا نه معادله ای را تغییر داده اند و نه جنبشی موثر را ایجاد کرده اند. ای بسا نوشتارهای فراوانی که حتی به مرحله خوانده شدن هم نرسیده اند! شاید همین چند خط نیز دچار همین سرنوشت شوند اما همین صرف نوشتن به مثابه تلاشی است که می بایست در حد توان انجام داد و اگر که حتی نتوانند ظاهرا در کسی موثر بیفتند اما شاید مصداق حدیث پیامبر گرامی اسلام شوند که درباره هفت چیزی که ثوابش پس از مرگ باقی می مانند صحبت فرموده و یکی از آن موارد را و ورث علما (علمی که از خود باقی می گذارد) عنوان نمودند(۱).

واقعیت انسان امروز

انسان امروز آنقدر در دنیای فانی -و البته به خیال خود، جاودانه- غرق است که بیش از آنکه به فکر اصلاح اخلاقی و تزکیه نفس خویش باشد دائما در حال بررسی جاودانه شدن در زمین و پیداکردن راه حلهایی برای همیشه زنده ماندن خود است! شاید مثل فراعنه ای که پس از مرگ، اسباب و وسایل زندگی شخصی خود را در کنار خود دفن کرده و با مومیایی کردن جنازه می خواستند همیشه در دنیا باقی بمانند.

انسان امروز شاید خیلی بیشتر از سالیان گذشته در فکر رفاه مادی خود است و اندیشه و دغدغه و همه ی زندگی اش در پی همین مسئله می گذرد که باید رفاه داشت، باید زندگی کرد، باید همه جوره در امنیت و راحتی بود. هیچ انسانی و بلکه هیچ پیامبر و امام معصومی با رفاه و آسایش و آرامش انسان مخالفتی نداشته و ندارند اما مسئله اصلی تبدیل شدن این ها به هدف و آرمان اصلی و دورشدن آدمی از اصل خویش و پیروی از نفس و فاصله گرفتن از ارزشهای معنوی است. اتفاقا چقدر می تواند شیرین و دلچسب باشد که همه انسان ها همراه با رفاه کامل و بدون دغدغه و درگیری در باب معیشت خود به وظیفه و رسالت اصلی خود که همانا بندگی حضرت باری تعالی(جل جلاله) است پرداخته و هم و غم خود را صرف تلاش برای کسب رضایت آن ذات احدیت نمایند.

انسان امروز آنقدر هدف اصلی را گم کرده که دیگر حتی نداها و امدادهای غیبی، بشارت ها و انذارهای الهی، نشانه ها و اشارات آسمانی و خیلی دیگر از این دست موارد را نه دیده و نه می خواهد ببیند. انسان امروز را آنقدر ابرهای تیره و تار دنیوی احاطه کرده است که شاید حتی اگر هم قصد دیدن نور روشنی بخش خورشید را بکند، دیده اشبه آن روشن نمی شود. چه ساعت ها و روزها و ماه هایی که به همین منوال بر آدمی می گذرد و هر دم به انتهای مسیر دنیای خود نزدیک می شود و بر همان غفلتی که داشته، می ماند و نهایتا نوبت سفرش فرا می رسد.

چه باید کرد؟

شاید اگر انسان این آیه شریفه که می فرماید :”أَ يَحْسَبُ الْإِنْسانُ أَنْ يُتْرَكَ سُدىً “(۲)  را همواره در پیش چشمان خود تصور کند، کمی با دقت بیشتر به اطراف زندگی خود  و وقایع و اتفاقات پیرامون خود نگاه کرده و به واقع این آیه را با همه وجود خود لمس کند که : “أَلَمْ یَعْلَم بِأَنَّ اللَّهَ یَرَى”(۳).

اینها شاید تنها قطره ای از دریایی بود که می شد نوشت و شاید بتواند تنها تلنگری باشد برای همه ما انسان هایی که درگیر دنیای خود شده ایم؛ ما انسانهایی که شاید خیلی هایمان ادعای قربت و بندگی خالصانه هم داریم و خودمان را جزو بندگان خاصه حضرت باری تعالی می دانیم.

 

 

پی نوشت:

۱) تنبیه الخواطر، جلد ۲، صفحه ۱۱۰- معدن الجواهر،صفحه ۵۹

ابْنُ عَبَّاسٍ رَضِیَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلی الله علیه و آله‏:
سَبْعَةُ أَشْیَاءَ یُکْتَبُ لِلْعَبْدِ ثَوَابُهَا بَعْدَ وَفَاتِهِ:
رَجُلُ غَرَسَ نَخْلًا
وَ حَفَرَ بِئْراً
وَ أَجْرَی نَهَراً
وَ بَنَی مَسْجِداً
وَ کَتَبَ مُصْحَفاً
وَ وَرَّثَ عِلْماً
وَ خَلَّفَ وَلَداً صَالِحاً یَسْتَغْفِرُ لَهُ بَعْدَ وَفَاتِه.

۲) آيا انسان مى‌پندارد كه به حال خود رها مى‌شود؟ – آیه ۳۶ سوره مبارکه قیامت

۳)   آیا انسان ندانست که خداوند (همه اعمالش را) می‌بیند؟! – آیه ۱۴ سوره مبارکه علق

 

نویسنده:مجتبی معینی، عضو تحریریه مکتب وحی استان گیلان

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

دوست دارید به بحث ملحق شوید؟
Feel free to contribute!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *